RunwithF. Een weloverwogen spontane Egmond aan Zee !!

IMG-20200112-WA0011
Woesshhh !! Wat een verschrikkelijk geweldig hardloop zondag was dat. Egmond aan Zee halve marathon ga ik zeker in de toekomst nog eens doen. Wat een mooi en zwaar evenement op een super locatie met die zee, duinen en toch veel supporters!

Op het laatste moment besloten om toch mee te gaan en een startbewijs en vervoer weten te regelen. Dit keer zou ik samen met Kim en Harold met de auto afreizen naar het hoge Noorden. Onderweg moest er nog wel even mijn startbewijs opgehaald worden. Dit zou bij station Uitgeest zijn met Marieke waar ik contact mee had via via. Dit verkrijgen van het startbewijs leek heel erg op een drugsdeal. Regenachtig en twee auto’s die elkaar ontmoeten bij een station en iets via het ene raam afgeven aan de andere. Eerst het startbewijs en daarna het geld. We lagen allemaal dubbel en het is maar goed dat er geen politie in de buurt was dan hadden we helemaal dubbel gelegen van het lachen.
Deal geslaagd in ieder geval!

Nadat we waren aangekomen in Heiloo en de auto geparkeerd hadden, namen we de bus richting Egmond aan Zee. Op naar de sporthal waar Deidre al in spanning en vol zenuwen zat te wachten op ons en vooral haar haas Kim.
Ik had bizar weinig zenuwen of besef wat ik nu precies ging doen. De nacht ervoor zelfs nog een borrel gehad maar wel zonder alcohol! En dit besef kwam eigenlijk pas als we over de start zouden gaan. Eerst omkleden en plassen want hemel na de autorit moest ik me toch een partij nodig. Tassen snel nog afgeven en op naar het startvak waar we zo door konden lopen om te starten. Precies op tijd allemaal.

IMG-20200112-WA0019
Start!
Het besef kwam eindelijk en ook de herinneringen van vorig jaar kwamen in vlagen voorbij. De eerste 200 meter waren naar beneden en daar was de strand opgang. Wat prachtig om het strand weer eens te zien. Vorig jaar bij dit moment had ik me voorgenomen vaker het strand op te zoeken en ook eens te hardlopen. De eerste kilometers liep ik samen met Deidre en Kim. We maakten wat foto’s, grapjes over de wind (windkracht 6/7) en dat het lekker was.

Maar al snel maakten ze meer vaart en had ik eigenlijk niet echt zin om mee te gaan. De wind was krachtig en ik moest nog wat warm lopen. In de latere kilometers over het strand voelde ik de kuiten ook werken. Het tempo lag extreem laag maar ik probeerde ook zoveel mogelijk te genieten en wist dat het later wel goed zou komen. Wel moest ik even slikken toen de hazen van 2.10 uur langs kwamen. We waren met de hazen van 2.05 gestart. Maar de ellende die het me bespaard heeft later is het zeker waard geweest.

Net voor de strand opgang maakte ik nog een praatje met een man die al voor de 27ste keer mee liep! Die gaf me gelijk met het lage tempo en dat er nu ook wel een flinke wind stond. Super gesprek was dat. Hij vertelde ook dat de loop eerst de andere kant opging maar door de drukte de wegen van Egmond het niet meer aankonden. Klinkt logisch.

De strand opgang was niet heel moeilijk en toen waren daar de warme donzige duinen.
De grond werd hier heel zacht door gras dat was platgelopen en zacht aanvoelde. Ik maakte wat foto’s en was wat in gevecht met dat stomme startbewijs. Ik moet maar een grotere romp vragen of dat ze de startbewijzen wat kleiner maken.

De kilometers kropen voorbij en ik vond een echtpaar die rustig en in een perfect tempo liepen. Dit waren profs dat zag en merkte je. Sorry voor het bumper kleven maar het liep zo fijn! Bij een tweede waterpost raakte ze elkaar kwijt en liep ik maar door. Het was fijn zo lang het had geduurd. We hadden al aardig wat kilometers weggevreten. Onderweg had ik af en toe een kort maar gezellig gesprekje met iemand die naast me liep.  Bij de 10 kilometer nam ik een isogel voor de nodige energie. Netjes waterdrinken en banaan naar binnen werken. Het ging allemaal lekker en iedere keer kreeg ik hier een boost van. Bij het 14 kilometer nog een story maken voor instagram en de volgende aanhaker tegenkomen. Ik zag in mijn ooghoek dat we aardig samen opliepen en het enige dat we hebben gezegd is wat is het hier toch prachtig! Niet altijd zijn er veel woorden nodig.
share_image_1578920657490
Je zag dat er meer mensen het zwaarder kregen en veel wandelaars of mensen die in de berm stil stonden tussen de 14 en 17 kilometer. Misschien door de mooie natuur dat iedereen er te snel naar toe rent en er even extra van wil genieten?! Ik kwam net lekker los !!! Wel was ik wat bang dat op 18 kilometer alles pijn zou gaan doen net als in Eindhoven. Maar toen het klokje rond de 18 sloeg had ik wat dorst en voelde ik licht de voeten door het schuin lopen van het stenen pad. Verder was er echt nog genoeg over !!
Nog maar drie kilometer en dan is het voorbij! Neeee dat is toch veel te snel !!
Ik deelde deze teleurstelling samen met een medeloper die ook al wat meer ervaring leek te hebben Lees:ik heb nog niet zoveel ervaring maar deze man wel.

Ik zette wat aan en had zin in de Bloedweg!
Laat maar komen die klote heuvel en dan de eind tocht naar de finish. Ook waren Deidre en Kim ook nog niet inzicht gekomen. Zou ik ze nog zien voor de finish?! Het was Deidre haar eerste halve marathon en ik moest toch een beetje slikken dat ik het slechter dan haar deed. Maar ik was bezig met een duurloop training en ik had er zo een fijn gevoel over dat het gelukkig niet kon winnen in mijn hoofd.

Ooh daar was de Bloedweg!! Al de Buff vlaggen verraadde dat je hier eerst vals plat omhoog gaat en daar was de scherpe afslag. Veel wandelaars en het tempo van velen was gezakt. Gelukkig was er genoeg ruimte en ik maakte kleinere pasjes om lekker te blijven lopen. En voor ik het wist zag ik huizen…
HUH … Ben ik nu ALWEER door de zogenaamde Bloedweg heen. Ik wilde bijna even omdraaien en me op mijn hoofd krabben. Dit is serieus al de tweede keer dat deze heuvel echt te overdreven word. Ja je loopt omhoog en je moet klimmen!  Maar ik heb erger meegemaakt. Pff

Daar was Egmond weer en nu was het nog een heeel klein stukje. En wie zag ik daar in eens voor me lopen. Kim en Deidre !!! Wooowww ik had ze gewoon weer bijgehaald!
Helemaal hieper snelde ik naar ze toe en enthousiast begroette ik ze.
Deidre had het even zwaar en het tempo was er uit. Ik vroeg hoe het was gegaan en moedigde haar aan sneller te lopen. Ze hadden even hun eigen bubbel nodig en al snel riep ik van een afstand dat ik ze bij de finish zou gaan zien. Weg was ik !
Lekker hoor dat gevoel (sorry Deidre) want dan had ik het toch goed ingeschat op het strand.

IMG-20200112-WA0010

Ik versnelde en liep met een glimlach omlaag waar de wind weer sterk aanwezig was. Stuk recht door wat omhoog bocht naar rechts ….
Ik hoorde een bekende stem en mijn naam en zag aan de andere kant van de weg Marion van de atletiek club staan en zwaaien. Ik zwaaide terug en zag haar een foto maken. Ik voelde me echt nog top en gelukkig!

De strandopgang en de vuurtoren kwamen voorbij en de laatste 200 meter weer omhoog. Wat vorig jaar echt nog een hel omhoog was.. nu gelukkig wat minder maar nog steeds steil omhoog. Een bocht en daar was de finish in zicht !! Ik wist dat een persoonlijk record niet gelopen was en stak mijn handen uit naar de fotograaf. Dan wel even leuke foto’s laten maken! haha. Bij de finish liep ik lekker even uit richting de medaille waar ik op de andere twee zou wachten. Wow die medaille was groot zwaar en mooi! Ik liet hem netjes omhangen en bedankte haar.

share_image_1578920691388.jpg

IMG-20200112-WA0007

 

 

 

 

 

 

 

 
De andere twee waren niet heel veel later ook bij de medailles en we besloten om ook lekker door te lopen richting de sporthal. Ook om niet te snel af te koelen. In de sporthal werd er omgekleed en kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn sport jasje mistte. Bij heel veel toeval zaten we vlakbij de tafels waar we die ochtend hadden gezeten en lag mijn jas er gewoon nog!!! Later besefte ik dat mijn huissleutels ook nog in die jas hadden gezeten en als ik had besloten niet te zoeken ik bij thuis komst echt problemen zou hebben gehad. Wat een geluk!!! En ook dat al de andere hardlopers bij Egmond zo vriendelijk zijn geweest mijn jas gewoon te laten liggen! Mijn dank is groot!

De terug weg ging na wat wachten op de bus ook heel vlot en thuis heb ik lekker kunnen nagenieten!! Nu een dag erna voel ik wat lichte spierpijn in de bovenbenen en mijn voeten maar verder eigenlijk nergens last van. Dit was een goede beslissing geweest en ik heb er veel van geleerd en echt heerlijk genoten !!

Aankomende week wel mijn schema aangepast en wat herstellen voor we zondag bij de Polar Bear Trail mee mogen lopen. Nu al zin in!

Hardloop groet

 

IMG_20200113_082629_958

screenshot_20200113-141425-1.jpgScreenshot_20200113-094432

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s